44

45 46 47... Böyle devam edecek...

Uzun süredir hayatımı dışarıdan bir başkasının hayatını izler gibi izliyorum. İzlerken kalbim sıkışıyor, sen bir de yaşamayı gör...

Artık iki işi birarada yapabiliyorum, hem seni özleyip hem çalışabiliyorum, yemek yiyorum, su içiyorum hatta inanır mısın gülüyorum...

Gülüşüm buruklaşırken dışarı çaktırmamayı da öğrendim.

Ne çok şey öğrenmişim bak sen şu Allah'ın işine.

Allah'ın işi...O kısım için söylenecek çok şey var. Neyse...

Değişmeyen şeyler de var Sis.



Hala etiketleri dişimle koparıyorum.

Whatsapp'te Yılmaz Özdil gibi yazıyorum (burası da mı öyle olmuş ne?)

Hamsi ve istavritin kılçıklarını yiyorum.

Müzik listelerindeki en kıro şarkıları ve asansör şarkılarını bulabiliyorum. 

O değil de seni çok özledim!

Bir de nereden duyduğumu hatırlamadığım çok anlamlı bir o kadar da anlamsız bir söz var :

"Acı geçmiyor, sen sadece bu acıyla yaşamayı öğreniyorsun."

Hayat çok tırt dostlar.

Merve 

Yorumlar

Piece Of Instagram

Piece Of Cake Facebook