Nasıl anlatsam, nerden başlasam?


Cimil Yaylası Yolu / Rize 

(Cennet de diyebiliriz sanırım)

Canım yazmak istemedi, kalkıp pasta-börek yapmayı ya da fotoğraflarını çekmeyi de... Önce güncel sebeplerden sonrasında asıl beni derinden etkileyen özel sebeplerden... İnsanın öncelikleri nasıl değişiyor onu gördüm... İnsanın her konuda umutlu, pozitif olması gerektiğine karar verdim. O güzel enerji insanı nasıl ayakta tutuyor artık biliyorum ve hep içimde tutuyorum. Ve eminim her şey çok daha güzel olacak 


Bir de sanırım sıkıldım sürekli tarif yazmaktan, aklımda bir sürü şey varken, ne bileyim gezdiğim yerleri, okuduğum kitapları, izlediğim filmleri, DIY projelerimi de anlatmak istediğimi fark ettim. Tabiki de yine kek-pasta-böreklerim blogta yerini alacak zaman zaman. Onlarsız olmaz. Çünkü mutfak benim için ayrı bir terapi :)  Ama yazarken kendime sınır koymamam gerektiğine karar verdim. Daha kişisel bir blog olma yolunda benim piece of cake'im.

Bu süre zarfında yıllık izinlerimizi alıp bir güzel dinlendik demeyi isterdim AMA HAYIR deli gibi yorulana kadar gezdik. Gördüğüm yerler müthişti fakat hala öyle bir tatili bir daha tercih edip etmeyeceğime karar veremedim. Boğa burcu rahatlığı, lükse düşkünlüğü ile herşey dahil konseptine aklım gitmiyor değil. Fakat eminim ki yeni yerler görüp keşfettiğimdeki yüz ifademi gördüğü için Mustafa beni sürükleyecek her sene bir yerlere. (Windows Wallpaper tadında tatil fotoğrafı paylaşımlarım olacak yakında!)

Eee madem asker yolu gözleyeceğim -pıff- bu blog uğraşı bana yeter de artar diye düşündüm. Gündüz yaptıklarımı akşam gelip yazmak kendi kendime konuşmaktan kurtarıcak beni :) 12 ağustostan sonra 156 gün -evet saymaya başladım şimdiden :/-burada terapideyim, sizi de beklerim 



Yorumlar

Piece Of Instagram

Piece Of Cake Facebook