Boşver Senin Sınavın Bununla Kalsın...





Nasılsın diye sordu abim. İş güç çok yoğun, haksızlığa gelemiyorum of derken " İşte hepimizin sınavı farklı boşver sizlerin sınavı bununla kalsın şükür et sen bazı şeylere bitanem" dedi o da aynen...

Peki senin sınavın ne? 

Az maaş? İlgisiz sevgili? Dersine çalışmayan çocuklar? İkiyüzlü arkadaşlar? Despot baba? 

Sanki unuttum mu hissettiklerimi, yaşanan  olayları. Hayır! Ama işte öyle değişik bir düzeni var ki yaşamın, iki kelimeden fazlasını konuşamayacağın insanlar, eften püften olaylar vs gündemin olmuş, yorum yapıyorsun, konuşuyorsun. 

Sınavın ne senin peki?

11 temmuz 2013 sevgili takipçi, öyle bir tarih ki  bu hatırladıkça şikayet ettiğin her şeyden utanırsın. Oturur bir düşünürsün geçmişini "ne gerizekalıymışım" dersin, dersin ama neyi değiştirebilirsin. Dönüp içine ettiğin günlerini tekrar yaşayabilir misin? Hayır. Elindekilerle kalırsın, bir gıdım da üzerine koyamazsın. 

11 temmuz 2013; tatildeyiz bir telefon abimden. "Ben hastaneye gidiyorum karşıya, Sedef'in sonuçları iyi görmemiş doktor, karşıdaki hastaneye yatışını yapacaklarmış" Nasıl ya? Ne yatışı? Durduk yere insan hastaneye yatırılır mı? Altı üstü kan verdi, neyi gördüler yahu? 

Sedef; benim dostum, ilk tanıştığım andan itibaren ısındığım güzel bir kalp. Abimin kız arkadaşı benimle sohbet ediyor aman yarabbim. Biz bugün Sedefle çıkcaz dışarı. Nasıl ya abimsiz? Evet biz. Biz iki güzel dost olduk. Hep pozitif, hep yaraları sarar, hiç yenisini açmadı, açtırmaz. Her duruma uyar, şikayet etmez. Dosttan öte olur, aile olur. Her şey çok güzel, uzakta da olsak kalpler bir.




11 temmuz 2013; "Sedef'in kötü bir kan hastalığı varmış" der telefon. Kötü kan hastalığı? Kötü??

12 temmuz 2013; "Lösemi dediler Merve..."  
"Abicim Sedef çok güçlü bir kız. Biz hep beraber atlatacağız bunu..."

15 temmuz 2013; "Aaa nasıl geçti tatilin Mervecim? Gerçi tatilin kötüsü mü olur?" 
"Oluyormuş..."

Yorucu süreç başladı, bir sürü ilaç, Sedef'in çektiği acılar, hastalığın getirdikleri, götürdükleri... Aileler tutundu, arkadaşlar destek oldu. Ayakta durmak için bunlar. Sedef için... 
(Bu süreyi iki satırda anlatılınca nasıl kısa gibi geliyor değil mi? Oysa ki bir ömür bu süreç, bir hayat, bir umut, bir çaba...)

Göz yaşı, iyi haber, kötü haber, bir iyi haber, kötü haber sonra...

14 Ekim 2013; melek oldu benim Sedefim, dostum, kardeşim... 

14 Ekim 2012; Sedef ile abimin evet dedikleri gün... Şahit olduğum gün. Bembeyaz gelinliğin içinde, elindeki çiçek buketini mikrofon yaparak şarkı söylediğin gün. 

Sedefi, abimi, Sedef'in ailesini, bizi tanıyan tanımayan bir sürü insan bile etkilendi bu "hikaye" 'den.  

Peki asıl neyin önemli olduğunu, neye kafa yorman gerektiğini anlamak için illa yaşaman mı lazım böyle şeyleri? Ders alsan gazeteden, eşten dosttan? 

İnsanoğlu böyle işte. Hiç mi okumadık böyle haberler sanki? Hiç mi etrafımızda sevdiğini kaybeden birileri olmadı? 1 gün etkisi kaldı üzerimizde, ertesi gün eski huysuz insana dönüştük. 

Ders vermek değil amacım, ben de en az senin kadar iradesiz, unutkan bir insanım. Ama başına gelmesini bekleme düzelmek için; neyi dert ediyorsan et ama şükür de et. Boşver senin sınavın da o dert ettiklerinle kalsın...

Sevgilerle 
Merve



Yorumlar

  1. Canım başınız sağolsun, yeni okudum, bütün aileye ve sana başsağlığı diliyorum Mervecim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Pırıl Teyzecim teşekkür ediyorum, sizler sağolun.

      Sil
  2. Yeni okudum...
    Ben bu "hikaye" için bir söz söyleyemiyorum artık. Nerede Sedef'in güzel yüzünü görsem, içim acıyor.
    O kadar.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Derya'cım söyleyecek bir şey bırakmadı bize. Kaldık öyle onsuz... Güzel Sedef'imin güzel yüzü.. Al benden de o kadar.

      Sil

Yorum Gönder

Piece Of Instagram

Piece Of Cake Facebook